Depresyon Testi

Depresyon testinin aşağıdaki sorularını, son 2 haftanızı değerlendirerek cevaplayınız. Sorulara gerçekten içinde bulunduğunuzu değerlendirerek cevap vermeniz, doğru sonucu almanız açısından önemlidir. Bu test sadece genel bilgi ve fikir verme amaçlıdır. Bir tanı ve kesin bilgi vermez. Testten bağımsız olarak Kendine Zarar Verme/İntihar Düşüncesi mevcutsa hiç vakit kaybetmeden bir psikiyatristten yardım almanızı öneririz.

  1. Eskiden zevk aldığım, ilgilendiğim olaylar, etkinlikler, kişiler bana artık zevk vermiyor.




  2. Kendimi dipteymiş gibi, karamsar, umutsuz ve mutsuz hissediyorum.




  3. Uykuya dalmakta ve deliksiz uyumakta güçlük çekiyorum ve/veya çok uyuyorum.




  4. İştahım eski halime oranla çok azaldı /veya çok arttı.




  5. Genellikle kendimi yorgun ve/veya halsiz hissediyorum.




  6. Kendimi değersiz hissediyorum. Ailemi ve sevdiklerimi hayal kırıklığına uğrattığımı düşünüyorum.




  7. Hareketlerim, konuşma ve düşünme hızım yavaşladı.




  8. Dikkatimi toplayamıyor ve konsantre olmakta zorlanıyorum. (televizyon izlerken, kitap okurken, ders çalışırken..)




  9. Hayatımı sonlandırmayı ve/veya kendime zarar vermeyi düşünüyorum.




28 comments

  1. Az önce yazılanları okudum ve gözümden bir kaç damla yaş düştü. Annem bana her yatağımı toplamadığımda aşşağılıyor ve küçümsüyor.Çok sıkıldım, annem ile babam arı babamda biraz sorumsuz bir insan. Bu yüzden annemin yanında kalıyorum . Beni küçümsüyor sonra sınav zamanı gelince 90 dan aşağı kabul etmiyorum. diyo . Bir sürü test yaptım hep ağır depresiflik var diyo. Anneme söylesem sınava çalışma depresyon testi çöz diye gene beni aşağılar.

  2. Ağır depresyon diyor. Ben şimdi aileme ne diyim. Annem uyanınca anlatcam ama ciddi bir şekilde değil şaka gibi anlatacağım 2 yıldır içime kapandım arkadaşım çok var ama ben onları istemiyorum hep kavga ediyorum ailemle çok kavga ediyorum durup dururken ağlıyorum benim birçok hastalığım var. Hastahaneye yatmak benim için hapisten kurtuluş gibi geliyor. Bu dünya bana hapis gibi geliyor. Kendimi öldürmek istediğim çok oldu. Hep kendimi bir psikopat gibi gördüm. Ailemin benim gerçek ailem olduğunu düşünmüyorum ama o kadar test yaptırmak istedim ama duyarlar sa bana çok kızarlar ben biterim daha 12 yaşındayım ve 10 yaşımdan buyana kendimi berbat bir kız olarak hissediyorum. Ama umudumu kaybetmiyecegim geleceğe hergün bir adım atacağım bu düşüncelerden kurtulacağım!

    1. Ben de 12 yaşındayım anlattıkların bana uyuyor 🙁

    2. bende 12 yaşındayım.2 yıl önce çok mutlu ve hayata bağlı biriydim.ve şimdi arkadaşlarım beni sattı,her yapılan suçu bana attılar ve şimdi tüm suçlar benim üzerime kaldı.hiç kimse bana inanmıyor.ailemle her gün kavga ediyoruz.boyum kısa o yüzden benle çok dalga geçiyorlar.ailem benle ilgilenmiyor.bende senin gibi çok hastalanır ve her hastalanışımda hastaneye yatarım.okuldan kurtulduğum için çok seviniyorum.her zaman acı çekiyorum.boynumda kement kollarımda,bacaklarımda,göbeğimde jilet izleri var ve hala jiletliyorum.her gece ağlıyorum çığlık çığlığa ama kimse beni duymuyor.hiç kimse beni duymuyor.sevdiğim şarkıları yazdığım bir defterim var.sayfaları bittiğinde intihar etmeyi düşünüyorum.çok mu şey istiyorum sadece gerçek bir sevgi istiyorum.hiç sevilmemiş hissediyorum.gerçekten sürdürdüğüm bu hayatı sikeyim.ben kendi acımla baş edemiyorum.bu dünya benim yerim değil.benle kimse kendime olan nefretimden kurtaracak kadar ilgilenmedi.yaz geldiğinde sadece uzun kolluları giyiyorum.ve son bir şey BEN SAVAŞI KAYBETTİM AMA LÜTFEN SEN SIKICA TUTUN.

  3. Anlatamadığım kelimelerim var dilimin ucunda Söyleyemediğim cümleler tam yüreğimin ortasında
    Yıllar akıp geçmiş yüzümden, tortusu kalmış yansımalarda
    Anlatamadığım sözcükler var dilimin ucunda Turkuaz düşler kurarken aklımın en ücra köşelerinde
    Karabasanlar çıkmış karşıma içim daralmış
    Kan olmuş, ter olmuş, mide bulantılarıyla
    İnci misali yanaklarından süzülüp akan Çaresizlik gözyaşları olmuş, beni boğmuş
    Kasvetli bir gecenin baykuş bakışlarında Dolunay gri bulutların ardına saklanmış
    Kara bir gece üzerime çökmüş zul olmuş Anlatamadığım kelimeler var dilimin ucunda İçinden çıkamadığım hisler yüreğimin tam ortasında
    Çalılarla kaplı, yalınayak koştuğun hayat yolunda
    Önünü görememenin çaresizliği var ufukta
    Gün gelir ulaşılır belki turkuaz sabahlara

  4. bazen düşünüyorum biz niye varız acı çekmek için mi ,çok acı çekmek için mi yoksa daha çok acı çekmek için mi
    ama bildiğim bir şey var biz bu dünyaya acı çekmek için geldik ………

    neden biz çocuklar ailelerin hatasını çekmek zorundayız onlar boşanıyor evet ama neden biz birbirimizden ayrılmak zorundayız neden bizi dinleyen yok bizim hayallerimiz umutlarımız yokmu
    bu sessiz çığlıklarımıza bir cevap verebilecek olan yokmu
    insanlar sadece konuşmayı biliyor sadece konuşuyorlar
    ama bizi anlamıyorlar bizim istediğimiz para elbiseler ayakkabılar telefonlar değil biz sadece sevgi istiyoruz
    gerçek bir sevgi
    ama insanlar artık o kadar kör ki bunu bile göremiyorlar
    her gece ağlıyorum çığlık çığlığa ama kimse beni duymuyor sadece duvarlar bom boş duvarlar sonra soruyorum kendime iyi misin diye bir sessizlik çöküyor odaya
    cevap veren yok
    çünkü biliyor kalbim ne kadar iyiyim desemde iyi değilim çünkü ben mutsuzum hayallerim ,umutlarım yok
    elimde olan tek birşey kırık bir kalp

    1. Aynı benim gibisin be 🙁

  5. Gerçekten artık sıkıldım ya elimde olmadan aglayip kendimi rezil ediyorum eve gidince aglarim diyorum fakat kendimi yolun ortasidna ağlarken buluyorum bir dedigim bir dedigimi tutmuyor o kadar çok yavas dusunuyorum ki denemeden 31 bosum oldu anlayamiyorum cok gec anliyorum biktim ya zaten ailem benden nefret ediyor beni özel okula ginderiyorlar diye paramiz boşa gidicek diyorlar puanim turuyordu baska devlet liselerine cok uzgunum son iki hafta değil 1 yada 2 yildir boyleyim ve gittikce artiyor onceden hafif sonra orta şimdi ise siddetli. Bir psikologa gitmek istemiyorum aileme bu durumu soylemek istemiyroum beni biraz bile ciddiye almazlar onlar bu tür konularda hic ilgili degiller cahilker ve benimle ilgileneceklerini hic düşünmüyorum bazen öyle cok ölmek istiyorum sonra ise oturup ağlıyorum ve allahimdan özür diliyorum

    1. Bu tam olarak benim işte… Bir de konuyu açtığımda güya ‘şakalaşarak’ beni küçük düşürüyor, umursamıyorlar…

  6. Arkadaşlar Depresyon geçici bir durumdur. Yapmanız gereken bir uzmana gidip tedavi olmanız. Önce hastalığınızı kabul edin sonra bunun pisikolojik bir sorun olduğunu zamanla geçeceğini beynimize lanse edin. Ben 34 yaşındayım ve bu hastalığı 3 kez yendim. Sadece çok sabırlı olmanız gerek ve bu hastalığın geçeceğini. Hayatımın en zor günleriydi Baş dönmesi iç sıkıntısı bulantı çarpıntı aklına gelen saçma ürkütücü düşünceler resmen bana dünyada cehenemi yaşattı ama ben sabır ettim ve savaştım sonunda çok zor da olsa kazandım. Sizede tavsiyem kimin ne diyeceğini bırakıp tedavi yolunu seçmenizdir.

    1. Kendini kötü hisseden çıkmazda hisseden arkadaşlarım. Lütfen sakin olun ve en kısa zamanda bir psikoloğu ya da okuldaki rehber öğretmenin yanına gidin. Psikolog size ulaşılmaz vs gelebilir ailenize açıklama yapmak istemiyor olabilirsiniz bu tarz durumlarda sizin için en uygunu okul rehber öğretmenidir. Birçok kişi okul rehber öğretmenine gitmiyor ya da sevmiyor biliyorum ama lütfen gidin. Hiçbir PDR ci sizi bu haldeyken bırakmaz korkmayın. Yalnız değilsiniz. Elinizi tutacak biri daima rehberlik odasında sizi bekliyor. Korkmayın. Bu tarz duygu durum değişiklikleri karamsarlık, yolunda gitmeyen olaylar herkesin başına gelebilir ama düzeleceğine olan umudunuzu kaybetmeyin. Önünüzde upuzun bir ömür var. Korkmayın ve hayata tutunun. Yaşamanız gereken ve birkaç bakış açısı değişikliği ve konuşmayla duzelebilecek hayatlarınız var. Umutsuzluğa düştüğümde ölmek istediğimde hep Teoman’ın çoban yıldızı şarkısını dinlerim ve yapacak çok şeyim olduğu gelir aklıma. Sadece güvenin kendinize hayatı bırakmayın.

  7. sanki boş yere yaşıyomuşm ölsem bütün herşeyden kurtulucakmşm gibi geliyor annemle babamla anlaşamıyorm onlar beni anlamıyor sürekli kafamda ölüm pilanları kuruyorm ama olmuyor o kurduğum pilanları gerçekten yapamıyorm bazen sanki annem babam benim gerçek ailem değilmş gibi geliyor DNA testi yaptırmayı bile düşündüm evde tv açıyorm izlerken aklıma saçma saçma şeyler geliyor konuyla ilgisi olmayan sürekli geçmişi düşünüyorum her gün kafam ağrıyo canım yanınca mutlu oluyorm kendime sürekli zarar veriyorum kendime zarar verdikçe acı çektikçe mutu oluyorm

  8. Bu hayatta her seyimi kaybettim bir trafik kazasiyla o kadar kotuyum ki anlatacak bir sey yazacak soz yok

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.