15- 16 ve 17 yaşları orta ergenlik olarak adlandırabiliriz. Bu yazımızda 15, 16 ve 17 yaşlarda fiziksel gelişimi, okul başarısını, zihinsel gelişimini, sosyal gelişimini, arkadaşlık ilişkilerini, duygusal değişimini inceleyeceğiz.

Fiziksel Gelişim

Ergenlik çocukluk ve yetişkinlik arasında birçok fiziksel, psikolojik, fizyolojik ve duygusal değişimin gerçekleştiği bir gelişim dönemidir.
Daha küçük yaşlarda da olduğu gibi, bu yaş döneminde de çocuklar arasında birçok gelişim farklılıkları mevcuttur.
Ergenliğin ikinci aşaması olan orta ergenlik döneminde bireysel kimlik duygusu gelişmeye devam eder ancak artık bu bireysel kimlik gelişimi cinsel kimliği de kapsar.
Kızların çoğu mensturasyonun (adet görme) başlamasından iki yıl sonra fiziksel büyümelerini tamamlarlar.
Erkekler büyüme atağının büyük kısmını bu dönemde yaşarlar.
Bu dönemde ergenlerde cinsel dürtüler artış gösterebilir. Bu dürtüyü kontrol etme ve ifade etmeyi öğrenmek bu gelişim döneminin en önemli görevlerinden biridir.

Dünyayı anlama kabiliyeti

Bu dönemde ergen çocuğun soyut düşünme kabiliyeti gelişmektedir. Nedenler ve sonuçları artık çok daha iyi anlarlar.
Ergen çocuk davranışının sonuçlarını anlamaya başlamıştır.
Geleceği tahayyül edebilmeye başlar ve gelecek için planlar yapmaya başlayabilir.

Ergen Psikologu Ankara
Ergen Psikologu Ankara

Sosyal ve duygusal gelişim

Bu dönemin odak noktası kimlik oluşturmaktır. Bu dönemde ergenler “ben kimim” sorusunu yanıtlamaya çalışmaktadırlar.
Aile, toplum ve arkadaşları ile bağlantılı değer ve inançlarını belirginleştirmektedir.
Eleştiri ve tavsiyelere daha açıktır.
Halen hiçbir şeyin kendisine zarar veremeyeceği hissine sahip olabilir. Bu da tehlikeli faaliyetleri denemesine neden olabilir.
Bu dönemde ergenlerin çoğu cinsellik konusunda bazı deneyimler yaşarlar. Denemelerin miktarı çocuktan çocuğa değişebilir.
Bazı ergenler karşı cinsi seks objeleri olarak görebilir ya da başkaları tarafından saygı görmenin bir yolu olarak karşı cins ile flört etmek ve “çıkmak” isteyebilir.

Okulla ilgili konular

Ergen çocuğunuzun entelektüel kabiliyeti ve yaratıcılığı artacaktır.
Akademik başarının geleceği üzerindeki etkilerini görmeye başlayacaktır. Ergen çocuğunuz bu dönemde kendisine geleceğe yönelik bir yol çizebilir.
Ders başarısı konusunda daha fazla kaygı duyacaktır.
Bu dönemde ergenler çalışma yaşamına da girebilir. Çalışmak eğitimi engellemediği sürece sorumluluk, zaman yönetimi ve para kazanmayı öğrenmenin iyi bir yoludur.
Aile ile ilgili konular
Anne-baba ile olan çatışmalar daha da şiddetlenir. Ergenler kendi değerlerini bulmaya çalıştıklarından, sıklıkla anne babalarının değerlerini sorgularlar.
Büyük olasılıkla ergen çocuğun aile ile geçirdiği zaman azalacaktır.
Yeni davranışlar ve gelişim düzeyine uygun yeni kuralların belirlenmesi gereklidir.

Akranlarla ilgili konular

Bu dönem arkadaş ve akranlardan etkilenme açısından kritik bir dönemdir.
Bu dönemde çetelere katılma söz konusu olabilir.
Ergen çocuğunuz çok farklı davranışları deneyebilir
Bu dönemde ergenlerin çoğunun sadece birkaç yakın arkadaşı vardır.
Muhtemelen ergen çocuğunuzun karşı cinsten biri ile ilişkisi olacaktır.

Ergen çocuğunuz ile iletişiminiz

Her gün çocuğunuzu sözünü kesmeden, gerçekten dinlemek suretiyle iletişim kurmaya çalışın.
Ergen çocuğunuzun farklı görüşlerini kabullenmeye çalışın. Bunun bireysel kimliğini geliştirmesinin bir parçası olduğunu unutmayın.
Ergen çocuğunuzla etkileşim ve tartışmalarınızda sakin olmaya çalışın. Vaaz vermeye kalkışırsanız, iletişim çabucak kesilecektir.
Doktor, öğretmen, rehber öğretmen gibi ergen çocuğunuzun konuşabileceği başka bir yetişkinin de var olmasını sağlayın. Herşeyi sizinle konuşmak istemeyebilir.
Ergen çocuğunuzla doktora gittiğinizde, doktor ile baş başa görüşmesine izin verin.
Ergen çocuğunuzun arkadaşları ve faaliyetlerine ilgi gösterin.
Ergen çocuğunuza hoş şeyler söylemek için çaba gösterin. Sürekli olumsuzluklara odaklanmayın. Ergen çocuğunuzun da sizin kabul ve takdir etmenize ihtiyacı vardır.

83 thoughts on “15-16-17 Yaş Gelişimi ve Psikolojisi

  1. Merhaba ben 14 yasindayim yakinda 15 olucam.Benim sorunum su kendimi kotu birsey yapmis gibi hissediyorum.Yapmadimi bildigim halde ya yaptiysam diye dusunuyorum.Zamnla gecer diye dusunuyorum. Ama aklima geldigi zaman zor nefes alir gibi oluyorum.Lutven bana yardim edin

    1. sevgili kardeşim, senin problemin vesvese yani kuruntu. Biliyor musun vesvesen neye benzer? Musibete benzer. Ehemmiyet verdikçe şişer. Ehemmiyet vermezsen söner. senin elinde anlayacağın. maddi olarak kendini nasıl doyuruyorsan aynı zamanda manevi anlamdada kendini doyurmalısın.

    1. Bende çok takintiliyim mesela evden okula gitmek icin 1 saat öncedeen saçimi taramaya başliyorum kendimi çok kötü hissediyorum ayna karsisinda saatlerce sacimi tariyorum ve bazi fiziksel özelliklerimden utaniyorum örneğin burnum arkadaşlarima göre biraz büyük ve bunun icin çok utaniyorum kimseye yan durmak istemiyorum fotoğraflarda cirkinim bir ara kendimden nefret ediyordum ve ben bu burun yüzünden öźgüvensizim…

  2. Merhaba ben 17 yaşında 12. sınıf öğrencisiyim ders çalışamıyorum, mutsuzum, çok uyuyorum, ama uyanırken gozlerimi zor açıyorum, saçma sapan davranışlarda ve yanlış kelimeler kullanıyorum bunu farkında olmadan yapıyorum. Bazen yaptığım şeyleri hatırlayamıyorum, unutkanlık başladı, ne yapacağımı bilmiyorum lütfen bana yardımcı olabilir misiniz?? Şimdiden teşekkür ediyorum..

    1. seni üzmek gibi olmasında şizofreni belirtilerinin çoğu bunlar tabi tanı koymuyorum. Depresyon, fazla uyku, uyuyamama sorunu, gereksiz yerde sapıtmaya yönelik fazla gülüş, olaysız ağlama, saldırganlığa yönelme, gibi gibi daha çok olayı var…

  3. Merhaba, ben 16 yaşındayım. Fakat yaşımdan olgun hissediyorum kendimi. Annemle her tartışmamiz da yeminler ederek benden nefret ettiğini söylüyor. O böyle yapınca bende ona karşı kinleniyorum tabii. 2 tane abim var ve annem sürekli onları benden üstün tutuyor, sevgisini eşit paylaşmıyor. Belki ergenlik yaşındayım diye böyle düşündüğümü zannedeceksiniz fakat gerçekten öyle. Bu saatten sonra da beni sevmesini beklemiyorum zaten ama insan arkadaşlarının annesinin yaklaşımını görünce kiskaniyor, kötü oluyor. 8 yaşında bir sırrımı anlatmıştım anneme. Sevdigim bi cocuktu ve 6-7 yıl oldu öleli. Annemle her tartışmamiz da bana onun adını söylüyor bu yüzden cok kötü oluyorum. Tam yanımda olması, arkadas gibi yaklaşması gereken zaman da bana üvey evlat gibi yaklaşıyor. Bende sanırım bu psikoloji de oldugum icin arkadaslarimla cabuk tartışan biriyim. Sinirlenice yakınımı kaybetmiş gibi Ağlıyorum. Yaklaşık 8 aydır da erkek arkadaşım yok, olsun da istemiyorum. Çünkü guvenemiyorum kimseye. Papatyalari kimseyle paylasamiycak kadar cok seviyorum.Müzikle uğraşıyorum, sürekli şarkı söylüyorum. Cevremdekiler sesimi cok begenirken, annem karga diyor. Aslında yazacak cok sey var da, anlatamıyorum..

    1. Bak, ben hayatta herneyse önüme ne gelip geçiyorsa dağıtıyorum her konuları ayırıyorum ve analiz ediyorum üstünden geçiyorum sorunun çözülmesi için plan yapıyorum (17 yaşındayım) ve bunlar vb. işte sorunumun çözülmesi için kimseye danışmam bir annem bir babam vardır beni en iyi anlayan ama ben anlamıyordum ve bunu bir süre sonra anladım bir çok detaylı bilgi öğrendim 16 yaşımdan 17 yaşıma gelene kadar bir çok şeyler öğrendim ben sınıfta kaldım Lise 1 öğrencisiydim daha önce sınıfta kaldım açıktan yazıldım şuan Lise 2 Açıktan okuyorum neyse arkadaşlar size söyliyeceğim bir konu var, tabiki bu yüzden yazdım bunları, arkadaşlar abiler kardeşler bizler geleceğin yıldızıyız önümüzdeki engelleri aşmak üzere bir takım bilgiler öğrenmek için bu yaşa geldik ve şuan önümüzdeki ve ileriki zamana bakıyoruz ve dikkatli ve özen göstererek arkadaş çevremizi iyi seçmemiz gereklidir ve arkadaşlar sosyal hayatımız için arkadaş çevremiz için güzel bir çalışma yapalım biz önümüze bakalım geleceğe bakalım gelecek bizim için çok önemli, özel hayatımız çok önemli hayatta doğru tercübeler kazanmaya bakın eksiğiniz varsa ihmal etmeyin herşeyimiz düzenli olsun ve hayattan çekinmeyin böyle arkadaşlarımız vardır gündemde olan kendisi için herseyi göze alan manevi yönden dikkatli olun gözünüz açık olsun kahvaltınızı düzenli olarak yapın bu sayede daha çok direnç kalacaksınız, hersey düzenli olarak gider hatalarınız elbette olacaktır ama gerçek anlamda dediklerimi beyin fırtınası yapın hayata pozitif olun negatif düşüncelere kapılmayın neyse arkadaşlar çok önemli ergenlik dönemindeyiz ama bunu atlatacağız bir noktaya geleceğiz o nokta çok onemli saygıyla sevgiyle anıyorum sizleri yotumlırınızı bekliyorum.

  4. Merhaba 14 yaşındayım çok utangacım ve içime kapanığım ve bunlar bir çok olaya sebep oluyor ikincisi ise sevdiğim bir kız var ama başka erkeklerle çok iyi geçinip yüz veriyor bu yüzden ona açılamıyorum diyorum kendime boş ver kafana takma ama böyle düşündüğüm halde içimde bir huzursuzluk var bu iki konuda lütfen yardımcı olun

    1. Utangacligin sebebi ozgven eksiklogi kirilma korkusu dislama eger sen bu sekilde davranirsan ezilirsin vunku senin birsey yapamayacgina inanip seni ezebilir. Arkadas edin ve sevgili mevzusuna gelirse onunla sevgili olmak yerine arkadas ol sevgili olursan mutlaka ayrilirsjn ama arkadas kalirsan onunla hep konusursun her sekilde her konuda ona acilirsin onu sık sık gorursun

  5. merhaba ben gülay 14 yaşında kızım var .kızımın ir türlü önüne geçemediğim bir huyu var ..beğendiği ve ya gördüğü şeyleri izinsiz alıyor .çantamı karıştırıyor ve para vb şeyleri cüzdanımdan alıyor
    bunun ne kadar yanlış olduğunu anlatsam da olmadı arkadaşlarının ufak eşyalarını alıyor neden aldın diye sorunca da buldum ben almadım diyor ..bende buna inanmıyorum bana yalan söylemesini istemiyorum yaptığının yanlış olduğunu ona bir türlü anlatamıyorum ve bu onda alışkanlık haline geldi ne yapacağımı bilemiyorum..

  6. Ben gül 14 yasindaki kızımın bir erkek arkadaşı var ve bu arkadası made kullandığı için eşimle ben görüşmesini istemiyoruz fakat kızım ondan vszgeçmiyor ne yapacağımızı bilmiyoruz onun için her şey den vaz geçiyor

    1. Ben bunun sorununun manevi bir eksiklik olduğunu düşünüyorum.Çünkü yetişkinler gençlere Islamiyeti dogru bir sekilde anlatmiyorlar bu da onların yanlış yollara sapmasina neden oluyor.Ve de onların yanlışlarını anlatırken üslup çok etkilidir.Son olarak onlara yaklaşım tarzınız da çok önemli onlara bir arkadaş gibi yaklaşmanız lazım.Eger bunlar işinize yararsa ne mutlu bana

  7. 17 yaşındayım ve galiba ergenliğin en kötü taraflarını yaşıyorum. Stres, kaygı, zaman zaman gelen özgüvensizlik ve değersizlik hissi.. Maddi manevi kolay bi hayatım yok. Her istediğim şey olmuyor, 3 ay öncesine kadar şişman ve kendinden nefret eden bir kızdım. Şuan ise fazla kilolarından kurtulmuş ama hala şişman hisseden birisiyim. Öyle olmadığını biliyorum ama kendime hakim olamıyorum işte. Öfke kontrolü problemim var. Sinirlerime hiç hakim olamıyorum, ve sinirlenince dayak yemiş çocuk gibi hüngür hüngür ağlıyorum :/ annem çalışıyor, eve geç geliyor geldiğindeyse biraz oturup direkt olarak uyuyor. Onunla konuşamıyorum, ona bi problemimi anlatmak istediğimde beni susturuyor, azarlıyor. Kimseye derdimi anlatamıyorum, evet yakın arkadaşlarım var ama onlarla da konuşamıyoruz, beni anlamıyorlar. Bizim dertleşmelerimiz genellikle onların sevgilileriyle ilgili problemleri oluyor. Ygs stresi var birde, eğer kazanamazsam hayal kırıklığı.. Babam zaten yok, ayrılar ve görüşmüyoruz… Yani bunu okuyan arkadaşlar , hayatınızda sahip olduğunuz güzel şeyleri farkedip kıymetlerini bilin, ve insanları anlamaya çalışın 🙁

    1. Kardeşim bende 17 yaşındayım ve 17 yaşıma girer girmez karanlığa düştüm bitmiş gitmiş Bi olayı hala kafama takıyorum sanki dışarı çıktığım Zaman milletten dayak yicek gibiyim çalışıyorum sosyal hayatım yok babam yok derdimi anlatabilicek Bi arkadaşım yok yalnızım ama herşeyde Bi hayır vardır diyorum ama az kaldı 18me gircem ve 18 olduktan sonra Aydınlığa çıkıcam gibi hissediyorum Allah büyüktür tevekkül edelim Allah yar ve yardımcımız olsun

      1. 18 yasina gelince sadece reşit oluyorsun şükretmen tadkir edici bisi blki sorun sendedir hayata pozitif bakmayi dene dayak yicekmisim gibi dedin dayak ye nolcak dunyanin sonumu yada onlar bana ne yapabilir de onceden yasadigin olayi. Hata olarak goruyorsan eger bunun farkindaysan ne mutlu sana

    2. sevgili kardeşim, öncelikle seni tebrik ediyorum demek ki kafana koyduklarını yapabiliyorsun. sen güçlü bir kızsın 🙂 sıkıntılarını ve dertlerini kimseye açamadığın için içinde biriktirmişsin. vücudda bunu engel olarak algılar. engel kalkmadığı içinde sinirsel tepkiler sergiler. bu durumda yapman gereken tek şey sakin olmani, her şeyin geçici olduğunu, sebeblerin sadece imtihanlar için birer perde oluğunu, aslında yanlız olmadığını kendine telkin etmelisin. kendine pozitif enerji yüklemelisin. yere sirt ustu yapabilirsin ben öyle yapıyorum. en azından psikolojik olarak kendini kuvvetlendirebilirsin. annen ile aran iyi olsa güzel olur. ama demek ki annenin bu iletişim bozukluğundan bir haberi yok farkında değil yani. iletişiminizin iyi olabilmesi için onunla sevgi ile bağlantı kurabilirisn. sevgi her şeyin ilacıdır. hayat çok kısa. dün geçmiş yarın daha gelmemiş. tek bugünümuz var. “carpe diem ” yani anı yaşa. insan bu hayata şükür ve ibadet için gelmiştir. bu dünyada sen bir askersin. askerin bütün ihtiyaçlarıni komutan karşılar. öyle değil mi ?kendini rabbinin “kollarına” bırak ve Ona teslim ol,tevvekul et. ben böyle kurtuldum sıkıntılarımdan. seni çok iyi anlıyorum . sunuda kesinlikle unutma sıkıntılar başariya giden yolda olur. demek ki bazı kabiliyetlerin ortaya çıkacak ki bunlar ile karşılaşıyorsun. ve son olarak insan sadece maddeden ibaret değildir. manevi yönüde vardır. iki tarafida dengeli doyurmak gerikir. çoğu zaman bu dengesizlik yüzünden sıkıntı çekeriz. yani kaderimizi kendimiz çizeriz. istisnalar hariç.
      inşallah bir nebze yardımcı olabilmişimdir.
      Allaha emanet ol.

  8. Merhaba benim adım Tuğba,yaşım 17 internetten destek grupları var mı diye araştırdım ama pek bir sonuç alamadım. Bu yüzden buraya sorunumu yazmak istedim. Benim ailemle pek bir sorunum yok ne maddi manevi yönden de tabi ama ailem her defasında hevesimi kırıyorlar. Mesela bu yaz o kadar çok planım vardı ki üniversiteyi almanyada okumak istiyorum. Bu yüzden de birçok kursa kaydettim kendimi. Sağlık açısında da sırtım da 3 büyük fıtık var var ve daha küçük fıtıkları bile saymıyorum. bu yüzden de kendimi baskete yazdırdım. Çünkü doktorum hayatıma yeni bir spor dalını almamı ve artık bu sporu hayatım boyunca devam etmemi söyledi. Ben izin vereceklerini sanıyordum. Çünkü basit şeyler o kadar. Ama izin vermediler. Bizim işlettiğimiz küçük bir market var. Ve daima oraya gitmem için vermediler. Bu yaz bilmiyorum hayatımda o kadar çok karışık şeyler oluyor ki bu yanında çok hafif kalır. Geceleri uyuyamıyorum. Sabahlarıda geç kalktığım içinde babam bir ton laf söylüyor kalbim kırılıyor. Ne desem hemen alıyorlar ve bu yüzden çok sanşlıyım biliyorum. Ama ben bunları istemiyoorum sadece biraz özgürlük istiyorum. Kaydettiğim kurslara gitmek, yeni şeyler keşfetmek ve kendimi geliştirmek istiyorum sadece bunu başka birşey istemiyorum.

    1. yaş 15 Bende aynı sorunları yaşadım ama
      dedim ki bu böyle olmaz kendi sorunlarıma çare aramaya başladım kendi öğretmenim oldum bi nevi.
      Dışarı çıkıyorum ailem bişey diyor gece 11 de gel diyor artık sanki üzerimde bi hükmü yokmuş gibi ailemin dediklerini hiçe sayıp gece 12 de 1 geldim salladım böyle zamanlar için bi söz vardı da hatırlayamadım yarın saatir araştırıyordum 😀

    2. Ailenle konus bunu karsina al ve seni dinlemesini soyle ve onlarla konusurken onlara güvenver sen cok istedigini belirt yasinin kucuk olmadigini soyle

  9. Ben şuan 16 yaşındayım ve bazen kendime saçma sapan şeyler söylüyorum kendi kendime diyorum ki sen salaksin birşey yapamiyorsun kendime oz güvenin yok ve bazen istemedigim şeyleri yapıyorum ama onları aslında yapmak istemiyorum aklım hep başka yerlerde bir türlü aklımı basıma alamiyorum mesela 2dakikalik önce denilen şey 1dakika sonra aklımda kalmıyor lütfen yardim edin nasıl bir yol gozlenmeliyim

    1. Kardeşim, bi laf vardır; “bir şeyi kırk defa tekrarlarsan o şey gerçek olur” diye, kendine bu şekilde davranma. İnsan, isteyince ve gücü yettiğince yapamaya cağı şey yoktur.
      Yapman gerekenlere gelince;
      -Olumsuz düşünceleri bir kenara atıp, hayata pozitif bakmalısın.
      -Gelişim döneminde oldugun icin bi takım sıkıntılarla karşılaşabilirsin, o sıkıntıları gözünde büyütmemeli ve aşmak için çare üretmelisin.
      -“Yapabilirim” “başarabilirim” diyebilmelisin.
      -Kendi içinde olumsuz düşüncelere yenik düşmemelisin.
      -Egitici kitaplar okumalı ve zihnini geliştirebilirsin.
      -En önemlisi, Allah’a yönelmelisin, Unutma ki; derman derdi verenden istenir 🙂
      Allah yar ve yardımcın olsun kardeşim.

    2. biliyomusun bendede aynı şeyler var istemediğim şeyler yapıyorum.ve sanırım ben ergenliğe erken girdim şuan 13 yaşındayım ve kendime saçma sapan sorular sorup kendi kendim, yıpratıyorum ve sorularımı kontrol edemiyorum.

    3. Bende 17 yasindayim.Bu dusuncelerin cogu bende de var galiba seytan vesvese veriyor gibi?Sendeki sorun ozguven eksikligi ve kendini sevmen .

Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.