15- 16 ve 17 yaşları orta ergenlik olarak adlandırabiliriz. Bu yazımızda 15, 16 ve 17 yaşlarda fiziksel gelişimi, okul başarısını, zihinsel gelişimini, sosyal gelişimini, arkadaşlık ilişkilerini, duygusal değişimini inceleyeceğiz.

Fiziksel Gelişim

Ergenlik çocukluk ve yetişkinlik arasında birçok fiziksel, psikolojik, fizyolojik ve duygusal değişimin gerçekleştiği bir gelişim dönemidir.
Daha küçük yaşlarda da olduğu gibi, bu yaş döneminde de çocuklar arasında birçok gelişim farklılıkları mevcuttur.
Ergenliğin ikinci aşaması olan orta ergenlik döneminde bireysel kimlik duygusu gelişmeye devam eder ancak artık bu bireysel kimlik gelişimi cinsel kimliği de kapsar.
Kızların çoğu mensturasyonun (adet görme) başlamasından iki yıl sonra fiziksel büyümelerini tamamlarlar.
Erkekler büyüme atağının büyük kısmını bu dönemde yaşarlar.
Bu dönemde ergenlerde cinsel dürtüler artış gösterebilir. Bu dürtüyü kontrol etme ve ifade etmeyi öğrenmek bu gelişim döneminin en önemli görevlerinden biridir.

Dünyayı anlama kabiliyeti

Bu dönemde ergen çocuğun soyut düşünme kabiliyeti gelişmektedir. Nedenler ve sonuçları artık çok daha iyi anlarlar.
Ergen çocuk davranışının sonuçlarını anlamaya başlamıştır.
Geleceği tahayyül edebilmeye başlar ve gelecek için planlar yapmaya başlayabilir.

Ergen Psikologu Ankara
Ergen Psikologu Ankara

Sosyal ve duygusal gelişim

Bu dönemin odak noktası kimlik oluşturmaktır. Bu dönemde ergenler “ben kimim” sorusunu yanıtlamaya çalışmaktadırlar.
Aile, toplum ve arkadaşları ile bağlantılı değer ve inançlarını belirginleştirmektedir.
Eleştiri ve tavsiyelere daha açıktır.
Halen hiçbir şeyin kendisine zarar veremeyeceği hissine sahip olabilir. Bu da tehlikeli faaliyetleri denemesine neden olabilir.
Bu dönemde ergenlerin çoğu cinsellik konusunda bazı deneyimler yaşarlar. Denemelerin miktarı çocuktan çocuğa değişebilir.
Bazı ergenler karşı cinsi seks objeleri olarak görebilir ya da başkaları tarafından saygı görmenin bir yolu olarak karşı cins ile flört etmek ve “çıkmak” isteyebilir.

Okulla ilgili konular

Ergen çocuğunuzun entelektüel kabiliyeti ve yaratıcılığı artacaktır.
Akademik başarının geleceği üzerindeki etkilerini görmeye başlayacaktır. Ergen çocuğunuz bu dönemde kendisine geleceğe yönelik bir yol çizebilir.
Ders başarısı konusunda daha fazla kaygı duyacaktır.
Bu dönemde ergenler çalışma yaşamına da girebilir. Çalışmak eğitimi engellemediği sürece sorumluluk, zaman yönetimi ve para kazanmayı öğrenmenin iyi bir yoludur.
Aile ile ilgili konular
Anne-baba ile olan çatışmalar daha da şiddetlenir. Ergenler kendi değerlerini bulmaya çalıştıklarından, sıklıkla anne babalarının değerlerini sorgularlar.
Büyük olasılıkla ergen çocuğun aile ile geçirdiği zaman azalacaktır.
Yeni davranışlar ve gelişim düzeyine uygun yeni kuralların belirlenmesi gereklidir.

Akranlarla ilgili konular

Bu dönem arkadaş ve akranlardan etkilenme açısından kritik bir dönemdir.
Bu dönemde çetelere katılma söz konusu olabilir.
Ergen çocuğunuz çok farklı davranışları deneyebilir
Bu dönemde ergenlerin çoğunun sadece birkaç yakın arkadaşı vardır.
Muhtemelen ergen çocuğunuzun karşı cinsten biri ile ilişkisi olacaktır.

Ergen çocuğunuz ile iletişiminiz

Her gün çocuğunuzu sözünü kesmeden, gerçekten dinlemek suretiyle iletişim kurmaya çalışın.
Ergen çocuğunuzun farklı görüşlerini kabullenmeye çalışın. Bunun bireysel kimliğini geliştirmesinin bir parçası olduğunu unutmayın.
Ergen çocuğunuzla etkileşim ve tartışmalarınızda sakin olmaya çalışın. Vaaz vermeye kalkışırsanız, iletişim çabucak kesilecektir.
Doktor, öğretmen, rehber öğretmen gibi ergen çocuğunuzun konuşabileceği başka bir yetişkinin de var olmasını sağlayın. Herşeyi sizinle konuşmak istemeyebilir.
Ergen çocuğunuzla doktora gittiğinizde, doktor ile baş başa görüşmesine izin verin.
Ergen çocuğunuzun arkadaşları ve faaliyetlerine ilgi gösterin.
Ergen çocuğunuza hoş şeyler söylemek için çaba gösterin. Sürekli olumsuzluklara odaklanmayın. Ergen çocuğunuzun da sizin kabul ve takdir etmenize ihtiyacı vardır.

79 thoughts on “15-16-17 Yaş Gelişimi ve Psikolojisi

  1. Merhaba arkadaşlar ben 15 yaşım yeni girdim, o kadar garip hissler içerisindeyimki bazen gereksiz şeyler için ailemle tartışıyorum, ve ya bazen arkadaşlarımla olan davranışlarımda yanlış bişeylerin oldugnu dusunyorum. Öyle sanıyorumki ben hiçbirşey yapamıyorum, beceriksizim, hiç bişey yolunda gitmiyecek, ama aslında istesem herşey yapa bilirem galiba kendim olan özgüvenmi kaybettim. Sonra kedim diyorumki sen boylesin sen oylesin , senin bu yasadiklarin çocuksu seyler kecicek, içimdekileri hiç kimseye anlatamıyorum hattau şuanda bilmiyorum nasıl anlatayım. Kafam karama karışık, kısacası ne yapacagım ne ne dusunduyumu bilmiyorum, şimdu bu yazdıklarmı okudugumda gülmeyim geliyo bilyorumki çocuksu seyle, napalım iste ergenlik😊

  2. Merhaba arkadaşlar ben 15 yaşım yeni girdim, o kadar garip hissler içerisindeyimki bazen gereksiz şeyler için ailemle tartışıyorum, bazen birini sevdiymi dusunuyorum ve ya bazen arkadaşlarımla olan davranışlarımda yanlış bişeylerin oldugnu dusunyorum. Öyle sanıyorumki ben hiçbirşey yapamıyorum, beceriksizim, hiç bişey yolunda gitmiyecek, ama aslında istesem herşey yapa bilirem galiba kendim olan özgüvenmi kaybettim. Sonra kedim diyorumki sen boylesin sen oylesin , senin bu yasadiklarin çocuksu seyler kecicek, içimdekileri hiç kimseye anlatamıyorum hattau şuanda bilmiyorum nasıl anlatayım. Kafam karama karışık, kısacası ne yapacagım ne ne dusunduyumu bilmiyorum, şimdu bu yazdıklarmı okudugumda gülmeyim geliyo bilyorumki çocuksu seyle, napalım iste ergenlik😊

  3. Ben kendi sorunlarımı kendim çözmek için, hayallerim için çaba gösterirken çok fazla strese giriyorum. Kendimi çok kasıyorum. 17 yaşındayım, lise üçe gidiyorum ve gelecek kaygısı yaşıyorum sistemin dayatması sonucunda. Derslerimi yoluna koymaya çalışıyorum ancak kendimi yetersiz hissediyorum, var olan hedefimden vazgeçtim, onu gerçekten istemediğimi farkettim. Ergenlik, bu sıkıntılar hepsi beni boğuyormuş gibi geliyor. Çok karamsar bir insanım ve kolayca kendimi dibe çekebiliyorum ancak o kadar kolay toparlanamıyorum sonrasında. Kişiliğimi çözemiyorum. Çok karmaşık zıt kutuplara sahip bir insan olduğumu düşünüyorum. Yaprak gibi oradan oraya savruluyorum. Ergenlik maduruyum, beni çok etkiliyor, duygusal dalgalanmaları sıklıkla yaşıyorum. 😂

  4. Merhaba Ben 15 yaşındayım. 10. sınıfa geçtim bu yıl yani. 9. sınıfa kadar çok başarılı bir öğrenciydim. Ama 9. sınıfta çok şey değişti. Mesela derslerim berbat bir durum aldı. Okuluma birincilikle girdim ama şuan öyle değilim.

    8. sınıf bittiğinde babam hediye olarak telefon aldı. Tabi çok mutlu oldum. Ama bir yılımı mahvedeceğinden haberim yoktu. Bazı sosyal medya siteleri beni kendine bağladı. Arkadaşlar edindim falan. Bir sıkıntım olsa onlara anlattım. Tabi diğer normal hayatımdan da geri kalmadım hiçbir konuda. Her aktiviteye katıldım arkadaşlarımla zaman geçirdim. Yani asosyal biri değilim. Ama telefon bağımlısı biri oldum. Bu zamanla ordan tanıştığım bazı insanlara bağımlı olmaya döndü. Bu sırada derslerimi tamamen bıraktım. Farkında değildim bu durumun. Bilmiyorum sanki gözlerimde bir perde vardı. Telefonla çok uğraşıp derslerimin kötüye gitmesinden rahatsız olan öğretmenlerim ve ailem bu durumun farkındalardı. Beni bir çok kez ikaz ettiler ama ben anlayamamıştım. En sonunda annem telefonumu aldı. O sosyal medyadaki yakın gördüğüm arkadaşlarımı kaybettim. Büyük bir hüzüne boğuldum. Kendimi çok yalnız hissetmeye başladım. Anneme anlatamadım. Ama her şeyin farkına vardım. Derslerimi düzeltmeye çalıştım. Ne fayda… Bir dönem boyunca ders çalışmadım ki nasıl telafi ediyim. Psikolojim çok değişik bir hal aldı. En azından ben öyle sanıyordum ve hissediyordum. Öğretmenlerimin ve ailemin benden beklentileri çok yüksek. Bunu görüyorum ama düzeltemiyorum. Bunalım içinde gibiyim. Son yazılılarımı yapabileceğimin en iyisini yaptım ama pek de fayda etmedi. Yapmak istediğin şey için çok uğraşıp da sonuç alamamak o kadar kötü bir durum ki anlatamam. Hem bu beni yıprattı hem de aynı zamanda o çok değer verdiğim sanaldan olan arkadaşlarımın üzüntüsü var ve bazı başka sıkıntılarım. Kafamı toplayamadım bir türlü. Bu arada sanaldan nasıl bir insana değer verebildin diye düşünmeyin bende bilmiyorum nasıl değer verdim tek bildiğim gerçekten çok üzüldüm. Bu yıl böyle geçti. Şimdi yaz tatilindeyim. Ders çalışacak fırsatım olmadı başka nedenler dolayısıyla. Ama çok değişmişim bunu da farkettim. Çabuk sinirleniyorum artık. Eskiden sabırlıydım. Çok konuşmaya başladım. Konuşuyorum sonra niye dedim ki ben bunu keşke demeseydim diyorum. Beni çok etkileyen şeyler demiyorum ama ben öyle biri değildim işte. Gereksiz konuşmazdım.

    Bazı konularda da fikirsiz olmaya başladım. Hiçbir düşüncem olmuyor. Ya da bir şey yaşıyorum önceden olsa mutlu olurdum ama artık olmuyorum. Ya da önceden üzülürdüm ama artık üzülmüyorum. Gülüyorum fln ama anlık. Mutluydum ben önceden hep. Şimdi mutlu olmayı unuttum. Eskisi gibi mutlu olmak istiyorum. Bu yıl geçen seneki gibi olsun istemiyorum. Bunun için elimden gelen şeyi yapmak istiyorum. Uzun oldu okuduysanz hepsini üşenmeden teşekkürler…

  5. Merhaba ben irem 15 yaşindayım. Ailem annemi kaybettigim gunden beri ustume cok geliyor. Beni disari cikarmiyolar kiz ve erkek arkdslarima karisiyolar arada sirada bana vurmaya kalkiyolar telefonuma cok karisip her olayda beni kotuluyolar. Benim bir erkek arkdsm var ailemden gormedigim sevgiyi ondan goruyorum ama ailem duyarsa benı öldurur babam beni evlendirmeyi dusunuyo aklim cok karisik dersler vs hersey ustume cok geliyo….

  6. Ben 15 yaşındayım. Ve çok büyük s orunlarlaa karşılaştım. Okulu 7. Sınıfın yarısında bıraktım. Evde kardeşime baktim 5 6 ay. Sonra annem beni bazı olaylaar yüzünden yatılı kursa gönderdi. 2 senedir kurstayim. Şuan tatildeyim ve çok kötü şeyler yasiyorum. Ayrıca 4 senedir aile sorunlarım var. Sizce bi psikologa gitmeli miyim?

  7. Ben 16 yaşındayım hatta 17 ye girmek üzereyim
    Kendime güven sorunum var.Mesela 1.5 yıllık kız arkadaşım var annem ve annesi de biliyor durumu karşı çıkan yok yani o kadar aşığız ki birbirimize kalpten hissediyoruz ikimizde bunu sevgimizden hiç şüphemiz yok yani.Benim sorunum bu yaşlardaki psikolojiden mi bilmiyorum ama sevgilimde bende sürekli aklımız evlilikte hani yaşımız erken ama gerçekten çok ciddi düşünüyoruz anneme de anlattım bu konuyu.
    Ben evden sıkıldım artık hep baskılar var artık kendi hayatımı istiyorum kendi evimi sevdiğim insanla aynı evde yaşamayı istiyorum onu gerçekten çok istiyorum ikimizde çok istiyoruz kendi hayatımızı kurmayı.Bi an önce askere gidip gelsem diye sabredemiyorum hiç.
    Ama neden hep kendi hayatımı kurmayı istiyorum anlayamadım onu herkesten kıskanıyorum deli gibi hemde.
    Peki neden bu kendi hayatımı kurup sevdiğimle yaşama isteği ?

Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.